Στα διαλείμματα κρύβομαι στις τουαλέτες μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι
Blogging

Στα διαλείμματα κρύβομαι στις τουαλέτες μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι


Είμαι μαθήτρια της τρίτης γυμνασίου και δυσκολεύομαι αρκετά στην κοινωνικοποίηση. Όλο το καλοκαίρι είχα βάλει στόχο να είμαι πιο κοινωνική με αφορμή την επιστροφή στα σχολεία. Αλλά την πρώτη κιόλας μέρα της σχολικής χρονιάς κάτι άλλαξε μέσα μου και στις ώρες του μαθήματος αλλά και στα διαλείμματα. Από την ντροπή που ένιωθα δεν χαιρέτησα ούτε τους συμμαθητές μου. Όποτε κάποιος με κοιτούσε, απέφευγα το βλέμμα του και κοίταζα κάτω. Δεν μιλούσα πολύ ούτε χαμογελούσα. Συν ότι κάθομαι μόνη μου στο θρανίο για 3η χρονιά.

Φοβάμαι ότι δεν θα με περιμένουν στα διαλείμματα!

Γενικά φοβάμαι ότι η σχολική χρονιά αυτή φέτος θα είναι δύσκολη για μένα. Έχω κάποιες φίλες από το διπλανό τμήμα με τις οποίες κάνουμε παρέα στα διαλείμματα. Όμως έχω τον φόβο ότι δεν θα με περιμένουν στα διαλείμματα. Όποτε συμβαίνει αυτό, νιώθω πολύ άσχημα να τριγυρνάω μόνη μου και έτσι κρύβομαι στις τουαλέτες μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι για μάθημα.

Έχω μιλήσει στη μητέρα μου για αυτό το θέμα και νομίζει πως το κάνω επίτηδες. Της έχω εξηγήσει ότι δεν το κάνω επίτηδες, δεν το θέλω αυτό, αλλά είναι δύσκολο να αλλάξω. Το παράξενο είναι πως είμαι έτσι μόνο στο σχολείο. Για παράδειγμα, το καλοκαίρι όταν πηγαίνω κατασκήνωση και γενικά έξω από το σχολικό περιβάλλον, είμαι αρκετά πιο ανοιχτή και νιώθω άνετα, ενώ ταυτόχρονα δεν ντρέπομαι να χαμογελάσω. Μπορείτε να μου δώσετε συμβουλές για το πώς να το αντιμετωπίσω;

Στο ερώτημά σας απάντησε η ψυχολόγος Λουκία Αποστολίδη

Θα σου πρότεινα, να μιλήσεις ξανά και ξανά στη μητέρα σου, με ειλικρίνεια και αυθεντικότητα για όλη σου τη δυσκολία. Να της μεταφέρεις αυτά τα σκηνικά από το σχολείο και να της πεις πως χρειάζεσαι βοήθεια. Ενδεχομένως έχεις άγχος στο πώς να συνδεθείς με τους συμμαθητές σου, δεν γνωρίζω βέβαια γιατί αυτό συμβαίνει μόνο στο σχολείο. Υποθέτω πως έχεις συνδυάσει κάποια γεγονότα ή συναισθήματα και πεποιθήσεις σου με κάποιον παλαιότερο συμβάν στο σχολείο, ή έχεις τοποθετήσει εσύ τον εαυτό σου σε συγκεκριμένη θέση με τους υπόλοιπους;

Ερωτήσεις που πρέπει να κάνεις στον εαυτό σου

Είναι ερωτήσεις που μπορείς να κάνεις στον εαυτό σου. Πιο συγκεκριμένα: Τι με κάνει να αισθάνομαι άβολα; Ποιοι χαρακτήρες και συμπεριφορές με δυσκολεύουν; Πότε νιώθω ασφαλής και άνετη σε ένα περιβάλλον; Πότε νιώθω ασφαλής για να επικοινωνήσω με τους άλλους, οι άλλοι πώς πρέπει να είναι απέναντί μου; Πώς φαντάζομαι ότι με βλέπουν οι άλλοι και πώς θα ήθελα να με βλέπουν; Τέλος, τι διαφορές υπάρχουν στην κατασκήνωση από ό,τι στο σχολείο όπου με κάνουν να νιώθω πιο άβολα και συγκρατημένη στην επαφή μου;

koritsi thlipsi

Βρες μια ομάδα εφήβων για να ενταχθείς

Μια πολύ καλή λύση για να βοηθηθείς στην έκφραση και στην επικοινωνία είναι να βρεις μια ομάδα εφήβων με θεατρικό παιχνίδι, θα μάθεις να εκφράζεσαι και να επικοινωνείς με πολλούς τρόπους και θα το απολαμβάνεις. Αυτό στο προτείνω σε περίπτωση που δεν καταφέρεις να μιλήσεις σε κάποιον ψυχολόγο από όπου θα λάμβανες τη βοήθεια που έχεις ανάγκη.

Λουκία Αποστολίδη,
Ψυχολόγος, Msc Ψυχολόγος της Υγείας, Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια, Δραματοθεραπεύτρια
lucia.apostolidi@gmail.com,
http://www.psychotherapycenter.gr/

Διαβάστε σχετικά άρθρα:

O γιος μου έχει κακές παρέες στο σχολείο. Τι πρέπει να κάνω;

Νιώθω μοναξιά, δεν έχω κανέναν: Πώς θα βρω φίλες;

Είμαι όμορφη αλλά δεν έχω φίλους γιατί δεν είμαι «ξεβγαλμένη»…





Source link

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *