άλλα δείχνουν κι άλλα κάνουν...
Blogging

άλλα δείχνουν κι άλλα κάνουν…


Είμαι φοιτήτρια στο 4ο έτος… Εδώ και καιρό αισθάνομαι ότι έχω χάσει τα κίνητρα μου, την όρεξη μου, την χαρά μου, τον ενθουσιασμό μου. Αυτό που με προβληματίζει όμως έχει να κάνει με τις φίλες μου εδώ πέρα και το αν είναι αμοιβαία τα αισθήματα μας ή αν άλλα δείχνουν και άλλα κάνουν. Λοιπόν, όλα ξεκίνησαν όταν η μια (είμαστε 3) πρότεινε να κάνουμε αίτηση για erasmus για του χρόνου. Εγώ τους είπα ότι έχω σοβαρό οικονομικό θέμα και δεν νομίζω να τα καταφέρω. Κάτι που άφησαν σχετικά ασχολίαστο χωρίς να με παρακινήσουν να προσπαθήσω καν. Το άφησα να περάσει γιατί δεν ήθελα να δίνω σημασία σε πράγματα που μπορεί να μπαίνουν στο μυαλό μου επειδή στεναχωριέμαι που δεν μπορώ να πάω.

Μια μέρα, καθόμασταν κοριτσοπαρέα μαζί με άλλα 2 κορίτσια που είχαν πάει και συζητούσαμε. Οι 2 φίλες μου το πήραν απόφαση ότι θα πάνε και εκείνη την ώρα θα στέλναμε email σε μια καθηγήτρια σχετικά με τη σχολή που θέλουν να πάνε. Εγώ μιλούσα εν τω μεταξύ με τα άλλα 2 κορίτσια και μου λέγανε να κάνω αίτηση και ας μην πάω. Και οι φίλες μου αντί να μου πούνε κάτι ώστε να με παρακινήσουν, απλά το άφησαν ασχολίαστο και καλά ότι δεν άκουγαν και ψιθύριζαν. Εγώ εκείνη την ώρα «σπάστηκα» αλλά δεν μίλησα για να μη δημιουργήσω κάποια ένταση χωρίς λόγο και αιτία.

Μετά από αυτό που συνέβη με έπιασε κάτι σαν κατάθλιψη…

Μετά από αυτό με έπιασε κάτι σαν κατάθλιψη… Δεν μιλούσα σε καμία, δεν έκανα τίποτα, σαν να είχα χάσει τον εαυτό μου. Δεν έκανα πλάκες κτλ και το κατάλαβαν. Με ρωτούσαν λοιπόν τι συνέβη και τι έχω κι εγώ τους είπα ότι απλά περνάω μια φάση. Στείλανε μέχρι και στο αγόρι μου αλλά του είπα να μην πει κάτι γιατί μπορεί στο κάτω  κάτω να είναι και στο μυαλό μου όλα. Πέρασαν οι μέρες και σιγά σιγά επανήλθα. Σήμερα βγήκαν τα αποτελέσματα και βγήκε ότι θα είναι μαζί στην ίδια πόλη και πανεπιστήμιο. Χάρηκα πολύ για εκείνες όμως παράλληλα χτύπησαν καμπανάκια μέσα μου. Κάποια στιγμή γυρνάω και λέω στην κοπέλα, «Μακάρι να μπορούσα να έρθω», και το άφησε ασχολίαστο.. Δεν είπε τίποτα σαν να μην την ένοιαζε και να έλεγε μέσα της «ευτυχώς που δεν ήρθες». Μετά έστειλα συγχαρητήρια στην ομαδική μας όταν πήγα σπίτι και μου λέει η άλλη κοπέλα ευκαιρία να γνωρίσεις κι εσύ αυτή την πόλη. Και είπα «ευχαριστώ». Αισθάνθηκα άσχημα όταν το είπε αυτό. Αν είχα τα χρήματα να τις επισκεφτώ θα πήγαινα erasmus, όχι απλή επίσκεψη. Λοιπόν έχω ξανά πέσει ψυχολογικά γιατί είμαι πολύ μπερδεμένη μέσα μου. Εγώ πάντα τους λέω πως ότι χρειαστούν θα είμαι εκεί και το έχω αποδείξει κάνοντας πάρα πολλές εξυπηρετήσεις και πράγματα όταν ήταν σε δύσκολες μέρες και στιγμές. Κι εκείνες αυτή τη στιγμή με κάνουν να αισθάνομαι σαν να με ανέχονται και όχι επειδή με αγαπάνε ή με θέλουν στη  παρέα. Δεν ξέρω… Έχω πληγωθεί αρκετά και δεν ξέρω αν όλα είναι στο μυαλό μου…

Στο ερώτημά σας απάντησε η Μαριέττα Μαλτά, Ψυχολόγος, M.Sc., Συστημική- Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεύτρια

Ευχαριστούμε πολύ για το μήνυμά σας. Νομίζω ότι το κεντρικό θέμα που έχετε να σκεφτείτε είναι τι σημαίνει η φιλία για εσάς, τι ζητάτε από τις φιλικές σας σχέσεις και πόσο επιτρέπετε να είστε ο εαυτός σας σε αυτές. Αν η φιλία απαιτεί να κάνετε εξυπηρετήσεις και να δίνετε βοήθειες, τότε είναι σχέση ανταλλαγής και υποχρέωσης και σίγουρα όχι εμπιστοσύνης και αμοιβαίου σεβασμού. Επίσης, αν φιλία σημαίνει να κατανοεί ο ένας τον άλλον χωρίς να χρειάζεται να επικοινωνήσει τις σκέψεις του, τότε πάλι φοβάμαι πως μιλάμε για κάτι ουτοπικό.

Δεν γνωρίζω πως μπορεί να σκέφτηκαν οι φίλες σας, ίσως απλώς να εστίασαν στο θέμα του Erasmus και ως εκεί. Ίσως όχι. Επίσης, τι είδους φιλία έχετε μαζί τους; Στα πλαίσια των σπουδών, της παρέας, είναι και κάτι παραπάνω ή όχι;  Σκέφτομαι πως μέσα από το μήνυμά σας φαίνεται η επιθυμία σας και δικαιούστε ζεστές, αληθινές φιλικές σχέσεις.

Αυτό όμως είναι κάτι που χρειάζεται χρόνο, γνωριμία με πρόσωπα με τα οποία ταιριάζουμε και με πρόσωπα με τα οποία δεν ταιριάζουμε και σκέψη προσωπική για το ποια είναι αυτά που θεωρούμε σημαντικά για να διατηρήσουμε μια φιλία.

Σίγουρα όμως μια φιλία δεν θεμελιώνεται με εξυπηρετήσεις αλλά ούτε και με απαιτήσεις, αν μιλάμε για σχέσεις που να έχουν αυθεντικότητα και ελευθερία στο να επικοινωνούνται όλα όσα απασχολούν τα μέλη τους.

Μαριέττα Μαλτά
Ψυχολόγος, M.Sc., Συστημική- Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεύτρια
Ιδιωτικό γραφείο:
(α’ )Αριστείδου 1 & Βορέα, Μαρούσι
(β’) Λεωφ. Δροσιάς- Σταμάτας 21, Δροσιά
τηλ. 210 61 23 239, 698 1898 376
www.mariettamalta.gr

Διαβάστε σχετικά άρθρα:

Η παρέα μας διαλύεται

Η κολλητή μου φίλη κάνει παρέα με άλλα παιδιά. Πώς θα κρατήσω τη φιλία μας;

Όλες οι φίλες μου έχουν σχέση αλλά εγώ δεν αρέσω σε κανέναν απολύτως!

 





Source link

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *